Elisa DP
Psychoanalytisch interpreteren van een gehele therapie, een sessie of een fragment uit een sessie wordt gedaan volgens algemeen aanvaarde psychoanalytische theorie en methodiek, vanaf Freud’s theorievorming en tot op de huidige stand van het wetenschappelijk denken over psychoanalyse.
Tijdens mijn opleiding tot psychoanalytica (1977-1984) heb ik mijn drie controle-analyses jarenlang zoveel als mogelijk verbatim uitgeschreven voor mijn supervisoren, Dries van Dantzig, Louis Tas en H. Beima, om deze verslagen wekelijks aan hen voor te leggen en dan samen het therapeutische proces te volgen.
Zij leerden mij de psychoanalytische theorie consequent en systematisch toe te passen op de destijds gangbare klassieke werkwijze. Leerpunten waren: het empathisch duiden van verdrongen, onbewust materiaal, droomanalyse, betekenis geven aan overdracht en tegenoverdracht, belang hechten aan de kinderlijke psychoseksuele ontwikkeling met name de verwerking van het oedipuscomplex en het nauwkeurig registreren van het ontstaan en de ontwikkeling van de symptoomvorming.
Naarmate mijn vorderingen toenamen, volstond het bespreken van fragmenten uit de sessies, waarin naar mijn mening sprake was van relevante momenten in de behandeling.
Relevante momenten tijdens een sessie zijn niet zozeer de gebeurtenissen waarover verteld wordt, maar momenten waarin iets gebeurt in de therapeutische relatie, in het contact tussen cliënt en therapeut, waardoor de cliënt zich van een verdrongen inhoud bewust wordt, even kort door de bocht, waarnaar elke psychoanalytische behandeling uiteindelijk streeft.
“Uit de Spreekkamer” is enige tijd geleden gestart en loopt nog steeds door. Onlangs ben ik begonnen de fragmenten te voorzien van mijn interpretaties, die weliswaar gebaseerd zijn op mijn psychoanalytische kennis, maar na ruim vijftig jaar ononderbroken praktijkvoering een eigen signering (in schilders taal ) gekregen hebben.
Op deze site voel ik mij vrij om voor de lezer dichtbij en toegankelijk te Interpreteren. Verwacht dus van mij geen uitgebreide theoretische en technische uiteenzettingen en ook geen classificatie van psychische problemen uit de DSM-5. Probeer mee te denken over het therapeutische proces van onze personages en maak kennis met het psychoanalytisch denken.
Bij geparentificeerde kinderen moet de spreekkamer zo “leeg” mogelijk gehouden worden, zeker in het begin van de behandeling. Alleen Arin en ik, met de therapeutische relatie als instrument… lees meer
Vrij van geest en luisteren naar zijn hart. Zo omschrijft Arin wat hij in de therapie bereikt heeft. Zijn behandeling strekte zich uit over een aantal jaren met… lees meer
Na ruim vijftig jaar non stop psychotherapie gegeven te hebben kan ik concluderen dat de behandelingen, waarin in de therapeutische relatie geen wederzijdse behoefte ontstond aan het wederzijds… lees meer
Het geparentificeerde kind in hem dat gewend is de eigen behoeften ondergeschikt te maken aan het welzijn van de ander, bij Arin aan zijn ouders, gaat opzij voor zijn eigen… lees meer
Psychotrauma maakt rigide, het vernauwt interacties met anderen, het geeft gehecht zijn aan elkaar een eenzijdige, angstige vorm, en verhoogt individuele en systemische vormen van afweermechanismen. Een sterk verlangen zich vrij te mogen… lees meer
Onbewust spelen bij Arin diepgaande innerlijke processen mee, zoals (te) sterk te willen zijn, het zich vervreemd voelen van mensen die niets hebben meegemaakt, het zo volzitten met… lees meer
In de psychoanalyse gaan we ervan uit dat juist alle ónbewuste inhouden van de gezinsleden samen een ondergronds netwerk aanleggen waaruit specifieke gezinssystemen kunnen ontstaan die onbedoeld de herinneringen en… lees meer
Een gezonde integratie van zijn voelen, denken en doen, een soort psychologische drie-eenheid die elk individu strikt persoonlijk kenmerkt en uit strikt persoonlijke mentale representaties bestaat wordt zichtbaar… lees meer
Arin droomt dat hij zich in een labyrint bevindt. Labyrint-dromen komen veel voor. Maar eerst een persoonlijke bekentenis van mij aan de lezer: ik vind dromen ongelofelijk interessant,… lees meer
Arin beleeft een mooi moment met Max, de teambuilder. Arin wil een sterk mens zijn. Hij vermijdt zich kwetsbaar op te stellen. De angst om zich kwetsbaar op… lees meer
Dát Arin met mij praat over zijn problemen is gevoelsmatig belangrijker dan waaróver hij met mij praat. Daarom vraag ik hem steeds weer wat hij vóelt als hij… lees meer
Psychoanalytisch gezien komen jonge kinderen van getraumatiseerde ouders in conflict met hun behoefte aan sterke, liefst omnipotente ouders (c.q. volwassenen) en anderzijds het besef van de kwetsbaarheid van… lees meer