Arin beleeft een mooi moment met Max, de teambuilder. Arin wil een sterk mens zijn. Hij vermijdt zich kwetsbaar op te stellen. De angst om zich kwetsbaar op te stellen, zich zwak te voelen, en dan de prooi van anderen te kunnen zijn, dat anderen zomaar iets vreselijks met je kunnen doen, geeft onbewuste schaamte over de eigen kwetsbaarheid, het niet weerbaar zijn, en gaat vaak over een diepe krenking in de existentie. Schaamte kan bewust beleefd worden, maar mag niet het beleven van verdriet en woede in de weg staan, verdriet over het het verlies, de woede over onrecht en onmacht.
Ik hoor Arin niet meer over zijn lichamelijke klachten, en ik vraag er ook niet naar. Wel heeft hij nog slik klachten, hij meldt ze steeds en af en toe komt de twijjfel naar boven of er toch een poliep in zijn keel zit, of veel ergere dingen. Het blijft bij het uiten van deze gedachte, hij stapt dan over naar een ander onderwerp, ook dan ga ik er niet op in, met de bedoeling dat Arin zichzelf leert gerust te stellen zonder mijn interventies.
In dit fragment komen zijn slikklachten echt op z’n Arin’s ter sprake.
Mooi turning point in de sessie met Max , de teambuilding-psycholoog, is dat hij de toenadering van Max toestond en dat Max de wijsheid had hem alleen te steunen zonder hem openlijk te confronteren met zijn afweer reactie, op dat moment niets meer van Arin te willen dan dat Arin’s weerstand tegen het zwak en kwetsbaar voelen mogelijk aan het wankelen gebracht kon worden.
Ik dacht ( zonder uit te spreken) ook aan een soort overdrachtsmoment: Arin kan naar mij steeds beter luisteren, hij kan mij uit laten praten, misschien schuift hij Max en mij even over elkaar?
Het is goed om te weten dat angst rigide maakt. Mensen met een psychische stoornis, (zoals Arin, die veel angsten heeft), hebben al hun energie nodig om in het dagelijks leven overeind te kunnen blijven. Deels bewust, deels onbewust (verdringen) selecteren zij gevoelens, gedachten en handelingen op het zuinig omgaan met de energie die nodig is om hun psychische problemen te beteugelen. Arin doet dat ook, vermoedelijk al zijn hele leven, mede veroorzaakt door het familie trauma en de relatie met zijn vader.
Arin vraagt om uitleg van het onbewuste. Theoretische informatie over hoe psychoanalyse werkt geef ik dikwijls aan supervisanten, en soms aan cliënten. Ik zeg altijd, ik wil de spreekkamer zo leeg mogelijk houden, niet ineens een stoel erbij zetten en Freud naar binnen laten, dat kan de therapeutische relatie verstoren.
Als ik denk dat cliënten er introspectief profijt van kunnen hebben, dan vertel ik in de sessie, geheel gericht op hun specifieke klacht, hoe het werkt volgens de psychoanalytische theorie.
Zo deed ik dat bij Arin.
Bij het afscheid van de teambuilding-sessie keek Arin nog even om naar Max.
Ik vond het belangrijk om Arin in dit moment te bevestigen.
Hij had Max toegelaten in een zeer kwetsbaar moment.