Er staat een online afspraak, ik maakte contact maar Marc verscheen niet op mijn scherm, ik heb hem geappt, gemaild en ook nog mobiel gebeld, maar geen reactie.
Twee dagen later kreeg ik een mail van hem, hij kon op de gemaakte afspraak niet en had vergeten op tijd te annuleren. We maken per mail een online afspraak.
Marc: sorry dat ik je liet zitten, niet netjes van me
–
Ik: kan je er betekenis aan geven?
M: dat ik je liet zitten?
–
Ik: een niet-geconsumeerde sessie heeft oók betekenis
–
M: ik krijg het benauwd van je
Ik: ik drijf je in het nauw
M: je verwacht een antwoord
Ik: kan je bij je gevoel komen?
M zucht: met mijn gevoel is het hopeloos gestemd
Ik: wat schort eraan?
M: ik wou inderdaad niet praten, met niemand, ook niet met jou, ook niet met mijzelf
Ik: maar in je binnenste ging het gesprek door
M: ja
Ik: wat wilde je jezelf en mij niet zeggen?
M: daar heb ik over nagedacht, het was te kinderachtig voor woorden
–
M: ik wil naar huis
Ik: dat is belangrijk om te voelen
M: wat een vergissing, deze klote baan en dan Anita
–
M: ik heb heimwee
Ik knik
M: ik heb even met Marga gepraat met facetime, ik ben vorig weekend inderdaad naar een vriend gegaan, en niet naar huis
Marga heeft iets geregeld, een huis in Bretagne, de jongens vinden het leuk, ze zei dat ik mee mocht, ze hoefde niet te praten, ze halen mij op in Brussel
M: dan Anita, ik hoef haar niet meer, dat heb ik haar gezegd, ze had het al gemerkt, ze reageerde nauwelijks, zo raar, alsof ik niet belangrijk was, eventjes een speelgoedje voor haar
Ik: daar zit je mee
M: Marga zei ook iets kleinerends, zo van, dat ik in Bretagne lekker kan uitwaaien en tot mezelf kan komen
Ik: mmmmm
M: ik heb knallende hoofdpijn, ik moet overgeven, sorry….
Na 10 minuten verschijnt Marc weer op het scherm
M: mijn kop knalt uit elkaar, twee vrouwen lachen mij uit, ik voel mij een klein jochie, ze hebben gelijk
Ik: ben ik de derde?
M: jij mag mij beroepshalve niet uitlachen, dus…
Ik: zou ik je ook een klein jochie kunnen vinden?
M: als dat zo is dan moet je dat zeggen
Ik: ik let wel op het kind in jou dat je laat zien
M: het jochie dat niets durft, hoewel, Anita heb ik gedurfd
Ik: jazeker, dat ben je niet uit de weg gegaan
M: het voelde eerst echt goed, dat heb ik je verteld, ik werd er vrolijk van
Ik: voelt het nu goed dat je niet verder gaat met haar?
M: ik ben opgelucht
Ik: maar niet vrolijk
M: zoals gewoonlijk
Ik: je bent dichter bij je probleem gekomen
M: welk dan?
Ik: dat je je vrolijker zou willen voelen, en dat dingen je meer kunnen schelen
M: dus ik ben er duidelijk nog niet
Ik knik
We maken een online afspraak.