Claudia(14)
Wout is klaar in Wenen, hij vindt het heerlijk weer thuis te zijn, met zijn nieuwe studeerkamer in het souterrain, hij zit daar vaak, is aan een studie begonnen en heeft in Wenen zoveel geld verdiend dat ze voor April en May een appartement hebben gekocht dicht bij hen in de buurt. Claudia heeft niets te doen en beklaagt zich daarover bij haar zus. Die komt met een geweldige oplossing voor Claudia’s situatie: het aanleggen van een archief betreft de apotheek van haar zus. Claudia pakt dit omvangrijke, goed betaalde project met beide handen aan en wil met mij bespreken of dit werk haar dwangmatig kan maken.
Ik: goeie vraag, ik luister
Claudia: het zijn tientallen dozen met archiefstukken, ik krijg een aparte ruimte van de apotheek met veel ramen, een eigen keukentje en toilet. Er staan een paar lange tafels, ik kan alles uitspreiden, het is heel interessant, de apotheek is al heel oud en het gebouw heeft een hele geschiedenis, ik heb er zin in
Ik knik
Cl: om te beginnen ga ik een cursus archiveren volgen, online, ik heb mij ingeschreven, ik ben al begonnen, er is ook een team waarbij ik mij kan aansluiten en je krijgt een persoonlijke mentor, maandag ga ik naar de apotheek
Ik: een persoonlijke mentor, dat klinkt goed
Cl: ik heb haar verteld van mijn dwangstoornis, ze moest lachen en zei dat alle archivarissen dwangmatige personen waren, dus, join the club! Wat vind je ervan?
Ik: je bent ontzettend goed bezig, waarvoor denk je mij nodig te hebben?
Cl: ik maak een lijst met mijn gevoelige momenten, op een schaal van 1-10, die stuur ik je op en dan zet jij daar een tip bij, hoe ik daar mee om moet gaan
Ik met reserve: dat is wel heel anders dan wij gewend zijn om aan jouw problemen te werken
Cl: dit móet gewoon lukken, praten is niet genoeg, ik wil dit gewoon zo
Mijn kop staat kennelijk niet instemmend, ik zie die lijstjes voor me…
Cl: je wil het niet, ik zie het, je laat me in de steek, zie je dan niet hoe belangrijk dit voor me is?
Claudia gaat huilen, ze observeert mij scherp
Ik stap uit mijn weerzin en ga naar haar behoefte
Ik: Ik zie hoe bang je bent dat je dwang terugkomt, dat begrijp ik heel goed, zeker in de beginfase met het sorteren
Cl: inderdaad, de dozen uitpakken en sorteren, als dat gedaan is wordt het werk anders
Ik: dus daar zul je doorheen moeten, dat is de realiteit, ik vind je angst reëel, je hebt gelijk dat je aan de bel trekt
Cl: fijn dat je me snapt
Ik: die lijstjes kunnen we best doen hoor, wie weet hoe goed dat werkt, zullen we?
Cl: dit is zo fijn, dit is heel lief van je, ik weet dat je zo niet werkt, dank je wel, ik ben zo opgelucht!
Ik: ik help je graag, dat weet je, ik denk dat ik me even moest aanpassen aan jouw behoefte
We maken een afspraak.